Real Valladolid

Real Valladolid

Primera Division

Real Valladolid jest jednym z klubów, które dosyć często występują w La Liga. Właścicielem jest jeden z najlepszych piłkarzy wszechczasów – Ronaldo Nazario. 

Rok założenia: 1928

Przydomek: Blanquivioletas

Barwy:

Adres:
Avda. Mundial 82, s/n. 47014 Valladolid

Fax:
00 34 983 37 21 64

Telefon:
00 34 983 36 03 42

Prezes:
Ronaldo Luiz Nazario de Lima

Menedżer:
Sergio Gonzalez

Stadion:
Estadio Jose Zorrilla

Pojemność:
27,846

Sukcesy

Puchar Ligi (1:
1 tytuł

Zdobyte w )

Real Valladolid – historia klubu

Klub powstał 20 czerwca 1928 roku w wyniku połączenia Real Unión Deportiva de Valladolid i Club Deportivo Espanol. W pierwszym meczu nowo powstała drużyna pokonała 22 września 1928 roku Alaves 2:1. Niedawno po tym spotkaniu drużyna zadebiutowała w grupie B drugiej ligi (obecny odpowiedni 3 ligi w Hiszpanii). Sezon 1933-1934 był dla Realu Valladolid udany, ponieważ udało mu się awansować do drugiej ligi po tym, jak uplasowali się na pozycji wicelidera.

3 listopada 1940 roku powstał nowy stadion. W inauguracyjnym meczu Valladolid pokonał Arenas de Guecho aż 4:1. Niestety następne lata nie były już tak udane. W sezonie 1942-1943 klub spadł do Tercera Division i dopiero w 1947 roku udało się wrócić do Segunda Division. Wyjątkowo udana była za to kampania 1947-1948. Real Valladolid prowadzony przez Antonio Barriosa wygrał drugą ligę hiszpańską i awansował po raz pierwszy do Primera Division. Sprowadzono nowego trenera – Helenio Herrerę, który w debiutanckim sezonie w najwyższej klasie rozgrywkowej w Hiszpanii, doprowadził drużynę do 12. miejsca. Zaowocowało to podpisaniem kontraktu z Atletico, przez co na posadę wrócił trener, który wygrał Segunda Division. 

Pierwszy finał Pucharu Hiszpanii

W 1949 roku drużyna z Valladolid była bliska katastrofy. Klub w nocy z 29 na 30 sierpnia wracał po meczu z Osasuną. Autobus został uderzony przez pojazd kolejowy, wielu zawodników doznało kontuzji, ale na szczęście nikt nie zginął. Mimo wszystko ten sezon był dla Realu Valladolid udany. Zajął dziewiąte miejsce w lidze, ale bardzo dobrze pokazał się w Copa del Generalisimo (odpowiedni Pucharu Króla). Wyeliminował między innymi Real Sociedad, Sevillę a także Real Madryt. Finał rozegrano 28 maja 1950 roku, ale ostatecznie po triumf sięgnęli piłkarze Athletic Bilbao, którzy triumfowali 4:1.

W kolejnym sezonie Valladolid bardzo dobrze radził sobie w lidze. Po półmetku uplasował się na bardzo wysokiej trzeciej pozycji, ale ostatecznie został wyprzedzony przez Atletico Madryt oraz Sevillę, dlatego piłkarze uplasowali się finalnie na szóstym miejscu. Przez kłopoty finansowe klub został zmuszony do sprzedaży swoich największych gwiazd. Real Valladolid zaczął powoli wchodzić w kryzys. W sezonie 1956-1957 zespół zajął ósme miejsce, ale zarząd ponownie musiał pożegnać się z kluczowymi zawodnikami. Doprowadziło to do spadku już w kolejnym roku.

Real Valladolid nie zagościł jednak zbyt długo na zapleczu ligi hiszpańskiej, ponieważ już w sezonie 1958/1959 udało mu się wygrać Segunda Division i wrócić do elity. Kolejne lata były dosyć przeciętne, a najlepszym wynikiem tej drużyny było dotarcie do półfinału. Przeciętność przerodziła się w kryzys, dlatego w sezonie 1970-1971 zespół spadł do trzeciej ligi. Spędził tam jednak tylko jeden sezon, ponieważ po roku udało się awansować do zaplecza hiszpańskiej ekstraklasy. Natomiast do Primera Division udało się wrócić dopiero w 1980 roku.

Triumf w Hiszpanii

W sezonie 1983-1984 Real Valladolid wygrał Puchar Ligi (rozgrywki, które odbywały się w latach 1983-1986). Podczas drogi do finału pokonywał coraz to lepsze kluby. Między innymi Saragossę, Sevillę i Betis. Ostatecznie w finale okazał się lepszy od Atletico i sięgnęło po pierwszy tak ważny tytuł na krajowym podwórku. Pozwoliło to klubowi po raz pierwszy w historii zagrać w europejskich rozgrywkach. 

Kolejny dobry sezon Real Valladolid rozegrał w latach 1988-1989. Zakończył wtedy ligę na szóstym miejscu i udało się awansować do finału Pucharu Hiszpanii. Drużyna drugi raz stanęła przed szansą, aby sięgnąć po te trofeum, ale tym razem ich nadzieje zostały odebrane przez Real Madryt. Po finale z klubu odszedł Fernando Hierro, który został zakontraktowany przez Los Blancos. W kolejnym sezonie Valladolid zajął dopiero 16 miejsce w lidze, ale dzięki temu, że grał w finale Pucharu Hiszpanii, mógł pokazać się na arenie międzynarodowej. Dotarł aż do ćwierćfinału Pucharu Zdobywców Pucharu, gdzie został pokonany w karnych przez Monaco.

Znakomity sezon na zapleczu i nowy właściciel

Kolejne lata to na przemian spadki do Segunda Division i awanse do najwyższej klasie rozgrywkowej w Hiszpanii. W sezonie 2006-2007 zespół zdominował zaplecze hiszpańskiej ekstraklasy i mając na koncie 88 punktów (najlepszy wynik w historii Segunda Division) awansowali do Primera Division. Klub w tym sezonie był przez 29 meczów niepokonany. W 2010 roku Valladolid ukończył trzyletnią przygodę w La Liga i ponownie zawitał w Segunda Division, aby ponownie szybko wrócić do hiszpańskiej ekstraklasy, bo już w sezonie 2011-2012.

Ostatni spadek Valladolid zanotował w sezonie 2013-2014 i dopiero po czterech latach udało mu się wrócić do La Ligi. W 2018 roku ogłoszono nowego właściciela klubu. Został nim legendarny Ronaldo Nazario, który kupił 51% akcji klubów. W kwietniu 2020 został posiadaczem 82% akcji. Obecny sezon w wykonaniu Valladolid jest przeciętny, a klub cały czas musi walczyć o utrzymanie.